X
تبلیغات
عاشقانه ای برای تو

عاشقانه ای برای تو

قلب سنگی

در اقیانوس زندگی که مرجان های عشق بودند   

                             ماهی های احساس شنا می کردند

                                                                امید سبز بر صحنه ی زندگیمان می رقصید 

نرم نرمک بغض آمد ، بعد اشک، آهی وناله ، سپس فریادی

و آخر سکوتی بلند تر از ...             دردناک تر از ...                بی پایان تر از ...     عمیق تر از ...

سکوت اخرین وهله ی سنگ شدنت بود قلب من 

همچو سنگ رسوبی کف دریاتو هم در تلاطم زندگی شدی قلب سنگی ، تو شدی قلب سنگی کوچکی که محکوم بود به بی احساس بودن

                                                             به جرم احساات بالا 

                                                                       به جرم روح پاکت باید سخت می شدی


  امضا : من قلب  سنگی


+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 17:51  توسط شاید فروغی دگر  | 

تو؟ نه

اگر عاشقانه ای می نویسم  بدان برای تو نمی نویسم

برای قلب سنگی ام می نویسم که محکوم بود به تنهایی به جرم دور بودن

کم کم ک خودم را عاشق می کنم تا ببینم میرسم به انجایی که از عشق هوایش واز یار وصالش را می خواهم !!!

اصلا شاید هم بگویی من که عاشقت نبودم پس باید بگویم چطور میتوانستی بی عشق مالک شوی 

مالک روح

وحتی شاید هم جسم

شاید هم تو یک دیووانه بودی دیوووانه ی دنیای خودت، یارخودت 

و من را هم او می دیدی 

ظلم میکردی به من تو و او

و من دوست داشتنم را از حد گذرانده بودم

و بدان که برایت نمی نویسم 

اگر عاشقانه ای  است تنها برای تو توست

تو ای قلب سنگی


+ نوشته شده در  یکشنبه ششم فروردین 1391ساعت 18:18  توسط شاید فروغی دگر  | 


جالبه من همیشه مخالف اول عشق بودم اما حالا ...
دوستی را برتر از عشق میدانستم اما حالا ...
اما هنوزم عشق بی تو را نمی فهممم

+ نوشته شده در  جمعه چهارم فروردین 1391ساعت 1:0  توسط شاید فروغی دگر  | 

           میگن عشق اول چشمو کور میکنه

اگه خوشش بیاد مغز رو هم منجمد میکنه

اما خدانکنه که بهش مزه بده اونوقت میشه که ادم عاشق هرزه گی رو هم تجربه میکنه


+ نوشته شده در  جمعه چهارم فروردین 1391ساعت 0:38  توسط شاید فروغی دگر  | 

یادش بخیر...


یادش بخیر شب هایی که پیش هم بودیم                                          

ماه حسود چه زود جایش را به خورشید میداد

سوزش چشمان بی خوابم را 

تصویر دلبرانه ات تسلی می بخشید

یادش بخیر زمانی که با صدای خسته ات اتش میگرفت جانم

وصدای بلند ومردانه ات لرزه می انداخت بر اندامم

من تا شانه ات بودم

مرا در آغوش میکشیدی وچشم آیینه را کور میکردی

یادش آن زمان بخیر زمانی که مرا گول میزدی و میگفتی عزیزت بودم، دوستم میداشتی

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم فروردین 1391ساعت 1:3  توسط شاید فروغی دگر  | 

ای کاش ...

در آرزوی کوه غرورم ، چشمان خونین تو ، صدای قشنگ تر از لالایی تو ... .

کاش از کوه غرور سقوط میکردم

                               تا اوج هوس تو

آن گاه می شدم جان فدای تو ،جانم فدای غرور مهربانانه ات

                             نه قربانی بی آب هوس هولناکت

کاش غرق می شدم در دریای وجود گرمت

                            نه جنازه ای سرد در آتش هوس تو

ای کاش جزء تو صدایت هیچ نمی شنیدم

                           ای کاش هیچ وقت صدای هوست را نمی شنیدم

ای کاش دوباره استخوان هایم خرد می شد زیر مشت ولگد های صادقانه ات

                           ای کاش با هوس در اغوشم نمی کشیدی 

ای کاش دیوانه ات می ماندم

                           تا عزیز هوست 

ای کاش...

                          ای کاش ....

ای کاش ....

                         ای کاش ....


برچسب‌ها: هوس تو, ای کاش من
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 22:49  توسط شاید فروغی دگر  | 

بت شکن

از تو بتی ساخته  بودم به بزرگی روح واحساساتم، بت شکن این روح تو بودی و

 تنها 

و تنها جنازه من بودم

 من که زیر احساسات خودم دست وپا می زدم ،زیر آوار رویا ماندم

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 22:39  توسط شاید فروغی دگر  |